استااااااااااد😉

سلااااااام😌

چقد این حس امو دوس دارم که با تمام وجودم از چیزای کوچیک لذت میبرم....گاهی وقتا ساعتها درمورد خودم فک میکنم که این چیه درونم که دنیای منو از همه جدا میکنه؟!

دنیایی که همیشه زیباست برای من هرکجا که باشم زیبایی هاش رو میبینم و پیدا میکنم😊😊😊

خوووووب بگذریم، وقتی بخش اطفال شیفت باشی و شاهد برخورد بین استاد دانشجو باشی و اونم چه استاااااااادی، من همینجا از همین تریبون از جناب آقای دکتر نیک روش تشکر میکنم که امشب آنکال هستن و من افتخار آشنایی با ایشون داشتم.....

چقدر نام استادی برازنده ایشونه، روی تمام حرکاتشون و کلماتشون زووم میکردم و لذت میبردم، اونجایی که بهشون زنگ میزنم و خودمو معرفی میکنم و ایشون با تمام تواضعشون به من میگن : درخدمتم

اونجایی که شماره دانشجوش چندین بار میگیره تا بیاد و مریض با هم ویزیت کنن، اونجایی که با دانشجوش خودمونی حرف میزنه و میگه : دکتر کجایی بیا بدون تو نمیرم بالا سر مریض😌😌😌

واااااای اونجایی که دانشجو اش اومد و خجالت زده میخاست توضیح بده و‌ایشون گفتن: آروووم هیچ مشکلی نیست همه چی آرومه😅😅😅

یکم حسودیم شد....اون موقع ها ما با اساتیدمون تا این حد صمیمی نبودیم، با کلی ذوق رفتم جلو و گفتم دکتر افتخار کیدین دانشجو شما بشم؟!

و به احترامم بلند شد و تعظیم کرد و گفت نفرمایید شما استاد بنده ایی خانم دکتر😃😃

امروز برای چند لحظه واقعا حس کردم که دانشجو هستم و در چند دقیقه چند فنون از متخصصین گوارش اطفال یاد گرفتم و میدونم که هرگز فراموش نخواهم کرد.

چقد خوشحالم که امروز و الان اینجا نشستم و دارم مینویسم ریز و‌درشت احساساتم رو....💗💗💗💗

/ 0 نظر / 13 بازدید